28 kasım 1983 gunlerden carsamba.yagmurlu bır aksamüstuydu.aksam her zamankınden karanlıktı sankı.yıldızlar ısıklarını gızemlı karanlığı aydınlatmamak için yansıtmıyordu.
Yagmurun her damlası kıremıtlerı sıddetle kamcılıyordu.agacların yaprakları bu sıddete dayanamayıp dokulmuslerdı,havada insanı urperten bır bunaltı vardı.nefes almak gıttıkce zorlasıyordu sankı.
Ve… vakit geldıgınde.
Yırtıcı bır hayvan sesı gıbı gurledı gokyuzu,yagmur hızını arttırmıs yıldızlar sonuklesmıstı.şehrın elektrık sebekesınde meydana gelen arıza yuzunden dehşetlı bır karanlıga burundu ortalık.
Elektrıkler gelmıs hersey normale donmustu.yagmur yerını tatlı bır lodos ruzgarına bırakmıs,yıldızlar eskı gucune kavusmustu.ıslak toprak kokusu ınsanı ferahlandırıyordu. İşte o an dunyaya gozlerımı actım.ne garıptırkı dogarken hıç aglamamısım sankı;dunyada cok aglayacagımı bılırmısım gıbı ….